1548
2
3
Nehir kenarında alacakaranlıkta, Dacryon Sihirli Kızları dönüşerek, böcek benzeri Düşmüş Bebekler sürüsüne karşı hazırlanırlar. “O anda, biz... böyle bir şeyin olacağını asla hayal edemezdik...” Çevrelenmiş olarak, Dacryon Sihirli Kızları üzerlerine tükürülen yapışkan tükürükle kısıtlanırlar. Dokunaçlar vücutlarında kayar, her santimi yalar, her açıklığa sızar—ta ki en hassas bölgelerini şiddetle istila edene kadar. Vücutlarının değiştiğini hissederek, üç savaşçı yerde yatar, spermle ıslanmış, gözleri boş, vücutları spazmlarla titrer. Sonra, alt karınlarında parlayan ahlaksız semboller ortaya çıkar, tuhaf bir ışıkla titreşir, içlerinde bastıramadıkları duyguları ateşler. “Ve sonra... o an nihayet geldi.” Yenilmiş ve sefil bir halde, düşmüş melekler ve canavarların diyarında tuzağa düşerler. Orada, önlerinde duran, her şeyin kaynağıydı—Düşmüş Kutsal Anne.
